litografia barwna, papier Velin d’Arches, 54 x 74 w świetle passe-partout, 66 x 86, sygn. z płyty: TLautrec
Wydawca: Musee Toulouse-Lautrec w Albi, nakład 600 egz., wykonanał Henri Deschamps we współpracy z renomowaną paryską drukarnią Mourlot.
To dzieło to jedna z najbardziej znanych i kontrowersyjnych prac Henriego de Toulouse-Lautreca. Praca nosi tytuł „Reine de Joie” (Królowa Radości) i powstała w 1892 roku nie była samodzielnym dziełem, lecz zleceniem reklamowym. Miała promować powieść Victora Joze o tym samym tytule. Książka opowiadała o paryskiej kurtyzanie (tytułowej „Królowej Radości”) i jej relacjach z bogatymi, często niemoralnymi mężczyznami z wyższych sfer.
Na kompozycji główna bohaterka powieści, Helene Roland czule całuje w nos starszego, zamożnego bankiera (identyfikowanego jako baron de Rozen). Lautrec mistrzowsko zestawił młodą, atrakcyjną kobietę z dość karykaturalnie przedstawionym, otyłym mężczyzną. Nie jest to scena romantyczna, lecz ukazanie „transakcyjnego” charakteru relacji w ówczesnym Paryżu.
Kiedy praca pojawiła się na ulicach Paryża, wywołała ogromny skandal. Przedstawienie bogatego bankiera w tak ośmieszający sposób rozwścieczyło środowiska finansowe. Baron Rothschild (na którym rzekomo wzorowano postać bankiera) próbował wykupić i zniszczyć cały nakład , co oczywiście przyniosło efekt odwrotny do zamierzonego – o pracy zrobiło się jeszcze głośniej.
„Królowa Radości” to idealny przykład tego, jak Lautrec łączył sztukę wysoką z komercyjną. Zamiast idealizować paryskie życie nocne, pokazywał je takim, jakim było: pełne fałszu, pieniędzy i specyficznego humoru.
Oprawy widoczne na wizualizacjach mają charakter poglądowy i nie stanowią oferty handlowej.